خودت خوب می دانی که چند سال است تو را ندیده ام و نمی دانم که حالا کجایی و سرت به کجا گرم است اینطور که شنیده ام بیست و چهار ساعت خدا در حال ماموریتی و یک آن آرامش نداری یک پایت این سر دنیا است و پای دیگرت اون سر دنیا دائم در حال سفری و با آدمهای مختلفی سر و کله می زنی از بالاترین فرد مملکتی گرفته تا پایین ترین قشر جامعه آنقدر قرب و قیمت پیدا کرده ایی که همه جا سرزده وارد می شوی و هیچکس جرات نمی کند که در مقابلت عرض اندام کند بعضی ها از دیدنت خوشحال می شوند و عده ایی دیگر وحشت زده می خواهند با هر حیله و ترفندی از دستت فرار کنند ولی مگه زورشان به تو می رسد یک تنه همه اشان را حریفی تو کجا و آنها کجا تازه از بعضی ها هم شنیده ام که کارهایت را پای تقدیر و تصادف و حادثه و سانحه می نویسی و خودت را در پشت پرده پنهان می کنی تا کمتر بر سر زبانها بیفتی خلاصه می دانم که هنوز هم بیاد منی و مرا فراموش نکرده ایی آخه به گوشم رسانده اند که هر روز به یاد منی و فراموشم نکرده ایی و می دانم که یک روز حتما به دیدارم خواهی آمد حالا کجا و چگونه در چه حالی نمیدانم فقط می دانم که تو با معرفت تر از آنی که مرا در این دنیا تنها بگذاری و با خودت نبری از تو ممنونم دوست خوبم عزرائیل عزیز.

                             

نوشته شده در شنبه دوم آبان 1388ساعت 0:20 توسط فرزاد | |